اقتصاد فوتبال هم بیمار است؛ راهکارهایی که به بن‌بست می‌خورد

اقتصاد فوتبال هم بیمار است؛ راهکارهایی که به بن‌بست می‌خورد

خبرورزشیلیگ برتر ایران؛ فوتبال آیینه‌ای از جامعه است و در وضعیت بد اقتصادی جامعه نمی‌توان توقع داشت که اقتصاد فوتبال ما وضعیت خوبی داشته باشد. شاید به همین خاطر باشد که فوتبال به یک صنعت هزینه‌بر نه درآمدزا در فوتبال ما تبدیل شده است و جز چند جرقه کوچک نمی‌توان انتظار داشت فوتبال ما روی اصول خود پولساز باشد. در سال‌های اخیر مسکن‌هایی برای درمان این بیماری تجویز شده که نه تنها کارساز نبوده بلکه بیماری لاعلاجی را وارد فوتبال ما کرده است.

از اوایل دهه نود که بحث سقف قرارداد در فوتبال ما باب شد تا بحث منع ورود دروازه‌بان‌های خارجی و در این آخر که ورود مربیان و بازیکنان خارجی به فوتبال ما ممنوع شد راهکارهایی برای کاهش هزینه تیم‌ها بوده اما مطابق انتظار غیر کارشناسی و غیر اصولی تصمیمی گرفته شده که نتوانست دردی از فوتبال ما دوا کند. آن زمان که سقف قراردادها باب شد بساط زیر میزی و پول‌های خارج از قرارداد و آپشن‌ها گسترده شد که هنوز که هنوز است در فوتبال ما وجود دارد.

بحث منع ورود دروازه‌بان‌ها باعث شد از همان زمان تا الان دروازه‌بان‌های درجه دو و سه هم قیمت‌شان بالا برود و این افزایش قیمت حباب نبود و ماندگار شد و امسال هم برای اینکه جلوی شکایت متعدد مربیان و بازیکنان خارجی از تیم‌های ایرانی را بگیرند صورت مسئله را پاک کرده و بدون مطالعه این قانون را وضع کردند غافل از اینکه جدا از زیان‌های فنی و عقب‌ماندگی‌های علمی که از این قضیه نصیب فوتبال ما می‌شود قیمت بازیکنان داخلی به صورت کاذب بالا رفت و طبیعتاً هزینه تیم‌ها هم روند فزونی داشته است. این روزها که بحث ثبت نام برای انتخابات فدراسیون فوتبال داغ است، چه خوب که کاندیداهای ریاست فدراسیون فوتبال با هر برنامه و تفکری برای مقابله با تفکرات مضحک و غیر اصولی که برای برخی معضلات فوتبال اتخاذ می‌شود و نه تنها کارساز نیست بلکه سمی برای فوتبال ماست برنامه‌ریزی کنند تا پیکر نیمه‌جان فوتبال به سمت نابودی کشیده نشود.